Dansende kontjes & Paintball machines

Bloggen over mooie en bijzondere muziekclips gebeurt er voldoende online, zo is er bijvoorbeeld de Nederlandse blogger Job de Wit. Hij blogt sinds 01.01.10 elke dag over een mooie of bijzondere muziekclip op zijn website www.jobdewit.nl (volgen via Twitter kan hierrrrr). Ook schrijft hij 1x per week als gastblogger op het NRC Next blog en selecteert hij 1 van zijn besproken clips van die week. Zo besprak hij onlangs de nieuwe clip van De Jeugd van Tegenwoordig - Huilend naar de Club, waarin het thema Slecht gaan volgens hem centraal staat. 

Sebastian Tellier - Look

Als het om mooi en bijzondere videoclips gaat kan het Franse art en desing blog Fubiz.net natuurlijk niet achterblijven. Ook zij schrijven regelmatig over kunststukjes van muziekclips. Laatste twee voorbeelden: de nieuwe clip van Two Door Cinema Club - What you know, dat doet denken aan een zestiger jaren boyband clipje, maar dan 'packed with hot girls'. Of wat te denken van de 'dansende kontjes' video van Chilly Gonzales, natuurlijk gebaseerd op die andere billenclip van Sebastian Tellier.

Als ik zelf een muziekblogger zou zijn dan had ik een keer een special gewijd aan de Amerikaanse band OK Go. Deze band heeft zelfs zijn bekendheid te danken aan hun eerste clip, onder de titel OK Go on Treadmills plaatsten ze een aantal jaren geleden hun filmpje op YouTube. Een goede keuze: binnen een paar dagen werd het filmpje, waarin de bandleden een staaltje perfecte loopbanden-choreografie laten zien, meer dan 6 miljoen keer bekeken. Daarnaast werd het een enorme virale hit met talloze parodieën, edits en kopieën. Nu, alweer een paar jaar later, is het nagenoeg onmogelijk om het originele filmpje nog te vinden op YouTube.

Sindsdien maakt de band van elke clip een visueel feestje, waarom zou je immers een succesformule veranderen toch? Alles passeert de revu: van gedresseerde honden tot paintball machines. Hoewel elke video ontzettend cool is, is This Too Shall Pass toch wel mijn 'all-time favorite'. In deze clip zie je een mooi voorbeeld van een Rube Goldberg machine, oftewel een complex apparaat dat een zeer eenvoudige opgave onnodig langzaam, indirect en omslachtig uitvoert, sinds ik mijn jeugd het spel 'The Incredible Machine' (TIM) speelde 1 van mijn levenslange obsessies. 

Zou het in one shot zijn opgenomen? 

Enjoy:

Gr.

L

Niets is wat het lijkt

Augmented reality, wat zoveel betekent als toegevoegde realiteit maakt een grote opmars door. Eerder op dit blog genoemde zaken als urban projection/video mapping is een verlengde daarvan. In de tenniswereld werd de baan van de bal bij een challenge digitaal in beeld gebracht. Toen de NOS dit voor het eerst uitzond heb ik met verbazing zitten kijken dat op basis hiervan een punt, soms cruciaal, al dan niet werd toegewezen. 

Heden ten dage is het niet meer weg te denken. 3D films, brillen waarmee je maquettes kan zien, draaien en uitvergroten, een loopband met bijbehorende bril waarmee je terwijl je op één plaats staat door een virtuele wereld wandelt en games speelt. Allemaal een verlengde van deze toegevoegde realiteit. De eerste voor elke consument beschikbare en wijd gebruikte toepassing is Layar. 

Wat iedereen wel eens heeft gezien is het zogenaamde blue screen. Het weer wordt erop gepresenteerd, daarom kijken ze altijd langs het scherm. Naast de blue screens, buiten bereik van de kijker, staat een tv waarop de weerman de verhoudingen kan zien en daarmee aardig accuraat kan aanwijzen wat waar op het scherm zit. 

De visuele mogelijkheden zijn eindeloos. Gevierd digital creator is Brainstorm Digital. Het neusje van de zalm als het aankomt op het realiseren van dingen die er niet zijn. Zij hebben, aangevoerd door drie heren, al veel, heel veel gedaan. Het laatste meesterwerk van BD's hand is Boardwalk Empire. Met 10 miljoen kijkers per uitzending, en zich afspelend in een tijd waarvan slechts een handvol mensen nog levende herinneringen heeft, wordt met een paar containers en heel veel digitale uurtjes een wereld geschapen die niet van echt te onderscheiden is. Augmenting is hier zeer subtiel gedaan. Het is geen overrompeling van special effects, geen science fiction, sterker nog, je zult niet zien waar de fysieke set stopt en de toegevoegde realiteit begint. Check hoe dit tot stand komt.

Kijk eens naar rechts...

zie je me zwaaien?

A.