Dansende kontjes & Paintball machines

Bloggen over mooie en bijzondere muziekclips gebeurt er voldoende online, zo is er bijvoorbeeld de Nederlandse blogger Job de Wit. Hij blogt sinds 01.01.10 elke dag over een mooie of bijzondere muziekclip op zijn website www.jobdewit.nl (volgen via Twitter kan hierrrrr). Ook schrijft hij 1x per week als gastblogger op het NRC Next blog en selecteert hij 1 van zijn besproken clips van die week. Zo besprak hij onlangs de nieuwe clip van De Jeugd van Tegenwoordig - Huilend naar de Club, waarin het thema Slecht gaan volgens hem centraal staat. 

Sebastian Tellier - Look

Als het om mooi en bijzondere videoclips gaat kan het Franse art en desing blog Fubiz.net natuurlijk niet achterblijven. Ook zij schrijven regelmatig over kunststukjes van muziekclips. Laatste twee voorbeelden: de nieuwe clip van Two Door Cinema Club - What you know, dat doet denken aan een zestiger jaren boyband clipje, maar dan 'packed with hot girls'. Of wat te denken van de 'dansende kontjes' video van Chilly Gonzales, natuurlijk gebaseerd op die andere billenclip van Sebastian Tellier.

Als ik zelf een muziekblogger zou zijn dan had ik een keer een special gewijd aan de Amerikaanse band OK Go. Deze band heeft zelfs zijn bekendheid te danken aan hun eerste clip, onder de titel OK Go on Treadmills plaatsten ze een aantal jaren geleden hun filmpje op YouTube. Een goede keuze: binnen een paar dagen werd het filmpje, waarin de bandleden een staaltje perfecte loopbanden-choreografie laten zien, meer dan 6 miljoen keer bekeken. Daarnaast werd het een enorme virale hit met talloze parodieën, edits en kopieën. Nu, alweer een paar jaar later, is het nagenoeg onmogelijk om het originele filmpje nog te vinden op YouTube.

Sindsdien maakt de band van elke clip een visueel feestje, waarom zou je immers een succesformule veranderen toch? Alles passeert de revu: van gedresseerde honden tot paintball machines. Hoewel elke video ontzettend cool is, is This Too Shall Pass toch wel mijn 'all-time favorite'. In deze clip zie je een mooi voorbeeld van een Rube Goldberg machine, oftewel een complex apparaat dat een zeer eenvoudige opgave onnodig langzaam, indirect en omslachtig uitvoert, sinds ik mijn jeugd het spel 'The Incredible Machine' (TIM) speelde 1 van mijn levenslange obsessies. 

Zou het in one shot zijn opgenomen? 

Enjoy:

Gr.

L

Retro in 2010

Het einde van 2010 nadert en Coolesoep kijkt de laatste paar dagen terug op een roerig jaar. Diverse lijstjes hebben de revu hier al gepasseerd, dus op dat vlak laat ik jullie even met rust.

Voor mij 2010 ook het jaar geweest waarin het concept 'retro' (of vintage of nostalgia) wederom een doorstart maakte. Eerder sprak hier al over de vreemde drang van mensen om foto's ouderwets te laten lijken met het gebruik van technieken van nu. Denk hierbij aan iPhone apps die 8mm camera effecten kunnen simuleren etc. Maar ook retroblogs zijn erg hipperdepip deze dagen, bijvoorbeeld MyParent Were Awesome en Retroblog.net. 

Maar 2010 is voor mij ook het jaar van de 'cd revival'. Ik, ook een fervent cd-koper, was de laatste paar jaren verwend door het grote aanbod (illegale) muziek op het internet. Een cd kocht ik nog zelden, tot dat ik naar Londen verhuisde. Mijn internetverbinding op mijn 2x2 studentenkamertje deed denken aan slome inbelmodems van vroeger en het downloaden, laat staan streamen van muziek, was simpelweg onmogelijk. Gelukkig is media in het algemeen spotgoedkoop in UK en kocht ik naar hartelust cd's en dvd's, zowel nieuw als 2e hands (weer retro dus). Tijdens mijn tijd in Londen leerde ik diverse nieuwe bandjes kennen; Two Door Cinema Club, Broken Bells, Marina and the Diamonds, the XX, Ellie Goulding en natuurlijk Mumfords and Sons. Die laatste band bracht in 2010 hun eerste album uit - welke ik helemaal grijs heb gedraaid. Aaaah sweet memories: The Cave van Mumfords and Sons, overigens ook 3voor12 Song of the Year 2010:

Toch ben ik ook in Nederland nog goede nieuwe bands tegengekomen. De laatste nog vorige week in mijn favo mediawinkel Concerto, het vijfde album van de Britse band 'The Coral' (album titel: Butterfly House). Om het rondje weer compleet de maken: hier spat de nostalgie bijna vanaf. Jetfaders, psychedelische gitaarsolo's en de machtige stem van leadsinger James Kelly - zo ontzettend gaaf, om kippenvel bij te krijgen! Meezingen of headbangen, het kan allemaal met The Coral. Voor mij komt The Coral dus om een dikke tweede plaats, vlak achter Mumford and Sons. Maar een trend is duidelijk te merken, retro folk is nog nooit zo hip geweest.

Ik zet mijn cd'tjes morgenavond lekker op en ga ouderwets een bordspel spelen ;)

Alvast een mooi O & N feest toegewenst en tot in 2011...

L.

P.S. Toch stiekem wat muzieklijstjes lezen? Klik hier en voor leuke korte docus en veel muziekkennis, kijk eens naar de Top 2000 a GOGO

Music matters

Back in the day kraakte het ouderwets lekker als er een weer eens een grammofoonplaat op de platenspeler werd geplaatst. Wanneer tegenwoordig een vintage geluidje aan het begin van een clip of plaat wordt toegevoegd, kun je er donder op zeggen dat je eerst het landen van de naald op de zwarte vinyl schijf hoort, alvorens het gekraak overgaat in de eerste tonen. Deze 12 inch nostalgie lijkt, nu de meeste DJ's die tot enige tijd geleden nog vooral met vinyl draaide, maar overstappen op laptops, vrijwel vergane glorie. Hoewel er nog steeds liefhebbers zijn, platenspelers verkocht worden en zelfs nieuwe LP's vervaardigd, ontwikkelt ook de muziekindustrie zich in rap tempo. 

Eerder noemde we al Kickstarter en Sellaband, die het crowdsourcing principe hanteren. Dit is echter puur de muziekindustrie die op de schop gaat. Alle randzaken, zoals het uitzenden, kopen, downloaden en mediadragers, zijn aan minstens net zo veel verandering onderhevig. De lieflijk korrelige AM en zuiverder FM zenders die nog steeds volop in gebruik zijn, lijken langzaam terrein in te leveren. Het is niet voor niets dat je tegenwoordig alle zenders online kunt luisteren. Verder nog dat de websites van de radiozenders zelf, gaat bijvoorbeeld Nederland.fm, die een overzicht biedt van zenders. Niet alleen in Nederland, maar ook België, Spanje, Zweden en zelfs India.fm zijn inmiddels beschikbaar. Overigens ook via iPhone. 

Een andere toepassing is Spotify. Deze applicatie biedt een scala aan muziek, laat je afspeellijsten maken en delen, kan muziek aanraden aan de hand van je smaak, tracks offline afspelen, heeft een gratis en twee betaalde versies en ook beschikbaar op mobiel. Wanneer je je abonneert op afspeellijsten van anderen, kom je aardig in de buurt van het idee achter radiozenders, zij het zonder klets- en reclamebreaks (bij de betaalde versies). Misschien is dat dan weer de kracht van de radio. Naast het muzikale ook het informatieve aspect, of het stukje entertainment wat hier vaak aan gekoppeld is. 

Online gaat het helemaal als een trein. Last.fm is zo'n voorbeeld. Of het Neerlandse bodem afkomstige 22tracks. Sinds ruim een jaar kun je hier op genre selecteren, waarna er een lijst van 22 nummers, geselecteerd en regelmatig ververst door professionals uit de muziekwereld, voor je klaar staat. Scheelt ons weer uitzoeken wat de hot tracks op world, jazz of latin zijn. Nog zo'n pareltje van Nederlandse bodem en sinds een maand of 4 beschikbaar, is shuffler.fm. De makers van het compleet mislukte Twones lijken een succesvoller concept te hebben ontwikkeld. Je kiest ook hier een genre en vervolgens komen er allerlei nummers voorbij van verschillende muziekblogs. Op den duur zullen reclame, premium accounts en koppelingen met andere toepassingen geld moeten genereren. Eigenlijk een online Spotify. 

L.'s liefdevolle blik op Concerto dreef me naar mijn platenverzameling. Het stukje infotainment wat op de achtergrond uit de radio komt, zal weldra plaats maken voor de volle klanken van een CD. In mijn beleving kan zelfs het Sonos systeem nog niet aan de kwaliteit van een LP/CD voldoen. Wanneer ik op play druk en het boekje voorzichtig uit de jewel case wurmel, klinken de eerste tonen. Misschien zijn de verzamelaars en kopers van de ronde muziekdragers een uitstervend ras of staan ze volgens boze tongen niet open voor ontwikkeling, het warme gevoel na aanschaf van het schijfje en het bijna niet kunnen wachten om het nieuwe album aan te zetten wanneer je je op de fiets door de kou naar huis snelt. Daar kan geen download tegen op. 

A.

Cool Shop Alert: Concerto, Utrechtsestraat

Het is weer een tijd geleden dat we een Coole Soep Alert hebben meegemaakt, laat staan een Cool Shop Alert. In deze tijd van cadeautjes kopen en verlanglijstjes maken leek het me daarom weer eens tijd...
Dit keer met de muziek- en dvdwinkel Concerto in de hoofdrol

Wie er langs loopt op de Utrechtsestraat valt het meteen op dat deze winkel maar liefst vijf normale winkelpanden beslaat. Eenmaal binnen kom je terecht in een doolhof van gangetjes, keldertjes, trapjes en opstapjes. De winkel ziet er overigens zowel van binnen als van buiten niet uit, een likje verf hier en daar en wellicht wat nieuwe vloeren en toonbanken zou het oude pand geen kwaad doen. Gelukkig maar dat een muziekwinkel het niet van zijn uiterlijk moet hebben...

Echter, de hoeveelheid goede muziek is ongelooflijk. 'Vind je het niet hier, dan vind je het nergens' is het credo van Concerto.Van klassiek tot house tot wereld tot blues, elk genre heeft zijn eigen hoekje plus bijbehorende muziekexperts achter de kassa. Ook heb je de wekelijkse Concerto aanrader luisterhoekjes - waarin de werknemers de muzikale krenten voor jou uit de pap hebben gehaald.

Al met al is Concerto een van mijn lievelingswinkels in Amsterdam, waar ik met gemak een zaterdagmiddag in kan ronddolen. Het biedt een welkome afwisseling in een land waarin de mediasupermarkten als Fame, Mediamarkt en de Free Record Shop de scepter zwaaien. Het is heerlijk om een winkel te zien waarin (bijna) elke cd als een juweeltje wordt behandeld en je niet dood wordt gegooid met  twee-voor-een aanbiedingen of 1000 CD's of DVD's voor 25 E.


Ik ben er elke twee weken wel een keer te vinden, waarschijnlijk met een stapels cd's in mijn hand....

Tot daar,
L.

Overigens hebben ze ook een webshop Platomania en nog een paar andere filialen, nog meer contactpunten dus...

Belasting Toegevoegde Waarde

Het is er door. Het BTW tarief voor kunst en cultuur wordt opgeschroefd van zes naar liefst negentien procent. Het heeft nogal wat teweeg gebracht de afgelopen dagen. Felle discussies in de politiek, festivalorganisatoren die stevige woorden spraken in de media en allerlei 'experts' die zich over het geval uitlieten. Maar wat is er nu precies aan de hand?